آ
ا
ب
پ
ت
ث
ج
چ
ح
خ
د
ذ
ر
ز
ژ
س
ش
ص
ض
ط
ظ
ع
غ
ف
ق
ک
گ
ل
م
ن
و
ه
ی
میثم
/meysam/
(عربی) 1- پای و سپل شتر که محکم به زمین کوبیده شود؛ 2- (اَعلام) میثم ابن یحیی تمار (= میثم تمار): [قرن اول هجری] از موالی (غلامان) بنی اسد و از اجله (بزرگان) اصحاب امیرالمؤمنین علی(ع)، که بوسیلهی ابن زیاد به دار آویخته شد.
میران
/mirān/
(میر = امیر + ان (پسوند نسبت))، منسوب به امیر، امیرانه، شاهانه، + ( امیر.
مَیسا
/maysā/
(عربی، مَیساء) زنی که با برازندگی و تکبّر راه میرود، متکبر و با تبختر راه میرود.
میشا
/mišā/
1- (درگیاهی) همیشه بهار، همیشه جوان و همیشک جوان، نوعی از ریاحین که همیشه سبز میباشد؛ 2- در زبان عربی به آن «حی العالم » میگویند؛ 3- (در پهلوی) (= مشیه) آدمِ نخستین.
میعاد
/mieād/
(عربی) 1- محل قرار ملاقات، وعدهگاه؛ 2- زمان قرار ملاقات، زمان وعده؛ 3- وعده، قرار.
میگل
/meygol/
(می = شراب + گل)، 1- (به مجاز) زیبا و مست کننده؛ 2- (اعلام) نام جایی در استان فارس.
میلاد
/milād/
(عربی) 1- زمان تولد؛ 2- (در قدیم) تولد؛ 3- (اَعلام) (در شاهنامه) پدر گرگین و از پهلوانان ایران باستان.
مینا
/minā/
1- پرندهای شبیه سار با پرهای رنگارنگ که به راحتی قادر به تقلید صدای انسان و حیوانات است، مرغ مقلد، مرغ مینا؛ 2- (در گیاهی) گلی معمولاً سفید با گلچههای گل برگی که انواع گوناگون دارد؛ 3- (در گیاهی) گیاه یک ساله و بوتهایِ این گل با برگهای دندانه دار؛ 4- (در صنایع دستی) لعاب شیشهای شفاف و رنگی که برای تزئین فلزات و کاشی مورد استفاده قرار میگیرد؛ 5- نوعی شیشه رنگی به ویژه سبز که از آن انواع ظروف میسازند؛ 6- (در قدیم) ظرفی که از این شیشه ساخته میشود؛ 7- (در قدیم) (به مجاز) شراب؛ 8- (در قدیم) کیمیا.
@www0201001ir
@0201001.ir