آ ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز ژ س ش ص ض ط ظ ع غ ف ق ک گ ل م ن و ه ی
پسر و دختر
پسر
دختر
... 246 247 248 249 250  ... 
مهرآرا
/m.-ārā/
(مهر = مهربانی و محبت + آرا = مخفف آراینده، آراینده، آراستن، زینت و آرایش)، 1- ویژگی آن که به مهربانی و محبت آرایش شده، آراسته به مهربانی؛ 2- (به مجاز) مهربان و با محبت.
مهرآسا
/m.-āsā/
( مهر + آسا (پسوند شباهت))، 1- مثل خورشید، مانند خورشید؛ 2- (به مجاز) زیبارو.
مهرآفاق
/m.-āfāq/
(مهر= مهربانی و محبت + آفاق = گیتی، جهان، زمانه، روزگار)، (به مجاز) مهربان و با محبت،
مهرآفرین
/m.-āfarin/
آفریننده ی مهر و محبت و دوستی.
مهرآنا
/m.-ānā/
(فارسی ـ ترکی) (مهر = محبت و دوستی، مهربانی + آنا = مادر) 1- مهربانی و محبت و دوستی مادر؛ 2- (به مجاز) مهربان و با محبت.
مهرآوه
/mehrāve/
(= مهرابه)، ( مهرابه.
مهرآیین
/m.-ā’in/
دارای مهر و محبت و دوستی، دارای مهربانی، دارای آیین و روش دوستی و مهربانی.
مِهرا
/mehrā/
(مهر+ ا (پسوند نسبت))، منسوب به مِهر، ) مِهر.
مِهراب
/mehrāb/
1- دارنده‌ی جلوه‌ی آفتاب و کسی که تابش مهر دارد؛ 2- (اَعلام) پادشاه کابل بود، همسر او سیندخت نام داشت، سیندخت مادر رودابه است و رودابه همسر زال و مادر رستم می‌باشد.
مِهرابه
/mehrābe/
(مهراب + ه (پسوند نسبت))، منسوب به مهراب، ( مهراب. 1-
... 246 247 248 249 250  ...